Zorbalık ve intihar
İntihar |
---|
Toplumsal yönleri
|
İntihar krizi
|
İntihar türleri
|
|
Epidemiyoloji
|
Tarih
|
|
İlgili kavramlar
|
Organizasyonlar
|
|
Zorbalık ve intihar, intiharın nedeni mağdurun şahsen veya sosyal medya aracılığıyla zorbalıkla ilişkilendirildiği durumlarla birlikte düşünülür.[1][2][3][4][5] Yazarlar Neil Marr ve Tim Field bu konuyu 2001 yılında Bullycide: Death at Playtime adlı kitapta yazmışlardır.[6]
Hukuk analistleri, bir nedeni başka birinin kontrolü altında bir etkiye bağladığı için bulisit (İngilizce: bullycide) terimini eleştirmektedir.[7] Araştırmalar, zorbalığa maruz kalanların intihar etme ya da düşünme olasılığının, olmayanlara göre daha yüksek olduğunu göstermektedir.[5] Bununla birlikte, intihar etmeyen zorbalık kurbanları da vardır ve bazıları zorbalık kurbanlarına intiharın tek seçenek olmadığını gösteren olumlu bir mesaj göndermek için deneyimlerini paylaşmaktadır.[8]
2010 yılında, Amerika Birleşik Devletleri'nde eşcinsel oldukları ya da öyle algılandıkları için zorbalığa uğrayan gençlerin intiharları,[9][10] Dan Savage'ın It Gets Better projesinin kurulmasına yol açtı.[11][12] Spirit Day adı verilen çevrimiçi etkinlikte katılımcılardan ölen zorbalık kurbanlarına, özellikle siber zorbalık kurbanlarına saygı sembolü olarak mor giymeleri ve LGBT topluluğunun zorbalığına karşı olduklarını belirtmeleri istendi.
Kaynakça
- ^ Marr, Neil; Field, Tim (30 Ocak 2001). Bully : Death at Playtime (1 bas.). Success Unlimited. ISBN 978-0-9529121-2-5.
- ^ Bender, Joyce (28 Nisan 2008). "Bullycide: The Only Escape for Some Brutalizd Children with Disabilities". The Cutting Edge. 21 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ekim 2010.
- ^ Pursell Elliott, Gail (9 Mayıs 2003). School Mobbing and Emotional Abuse: See it - Stop it - Prevent it with Dignity and Respect. Routledge. s. 32. ISBN 978-0-415-94551-6.
- ^ Moffatt, Gregory K (30 Haziran 2003). Wounded Innocents and Fallen Angels: Child Abuse and Child Aggression. Praeger Publishers. s. 161. ISBN 978-0-275-97848-8.
- ^ a b Martinez, Edecio (4 Mayıs 2010). "Cyber Bullying Illegal: Mass. Governor Signs Landmark Anti-Bullying Law - Crimesider - CBS News". CBS News. 22 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2010.
- ^ Marr, Neil; Field, Tim (30 Ocak 2001). Bullycide: Death at Playtime (1 bas.). Success Unlimited. ISBN 978-0-9529121-2-5.
- ^ Kohut, Margaret R (9 Kasım 2007). The Complete Guide to Understanding, Controlling, and Stopping Bullies & Bullying: A Complete Guide for Teachers & Parents. Atlantic Publishing Company. s. 114. ISBN 978-1-60138-021-0.
- ^ "National Suicide Prevention Day ; Tales of a Polar Bear". talesofapolarbear.com. 10 Eylül 2018. 6 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2019.
- ^ LaSalle, Reneé (16 Kasım 2009). "No Charges in Murray County High School "Bullycide" Case". WDEF News. 20 Kasım 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ekim 2010.
- ^ Sikora, Kate (31 Temmuz 2008). "Signs that can help you save your child". The Daily Telegraph (Australia). 5 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ekim 2010.
- ^ "GT Investigates - In This Issue". GayTimes. 14 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2010.
- ^ "In suicide's wake, a message to gay teens: Hang on; you are not alone". St. Petersburg Times; Tampabay.com. 2 Ekim 2010. 5 Ekim 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2010.
![]() | Psikoloji ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |