Piotr Parczewski
![]() | ||
| ||
Data urodzenia | 1590 | |
---|---|---|
Data śmierci | 6 grudnia 1658 | |
Wyznanie | katolicyzm | |
Kościół | ||
Nominacja biskupia | 1 września 1636[1] | |
Sakra biskupia | 7 września 1636 |
Data konsekracji | 7 września 1636 | ||||
---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Giovanni Battista Pamphili | ||||
Współkonsekratorzy | Ottavio Broglia | ||||
| |||||
|
Piotr Parczewski herbu Nałęcz (ur. ok. 1598 – zm. 6 grudnia 1658[2] lub 15 lutego 1659[3]) – biskup żmudzki od 9 grudnia 1649[2] i smoleński od 1636, sekretarz królewski.
Życiorys
Pochodził z rodziny prawosławnej. Po przejściu na katolicyzm wstąpił do seminarium wileńskiego, wysłany został do seminarium papieskiego w Braniewie. Naukę kontynuował na Akademii Wileńskiej, gdzie otrzymał w 1622 tytuł magistra nauk wyzwolonych i filozofii. Promowany na doktora teologii, wyświęcony na kapłana, został w 1628 prepozytem starodubowskim. W 1630 został mianowany administratorem diecezji smoleńskiej i archidiakonem smoleńskim. W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1632-1634 pozostał w oblężonym Smoleńsku. W 1635 Władysław IV Waza mianował go pierwszym biskupem smoleńskim. Udał się do Rzymu by uzyskać zatwierdzenie papieskie dla nowej diecezji, co nastąpiło 1 września 1636. Kilka dni później został konsekrowany na biskupa przez kardynała Giovanni Battista Pamphilj, który został papieżem Innocentego X w 1644 roku.
Jako biskup smoleński zwiększył liczbę parafii w swojej diecezji, przyczynił się do utworzenia kapituły smoleńskiej. Przeprowadził także synod diecezjalny.
W 1649 przeniesiony na biskupstwo żmudzkie, został mianowany prepozytem gieraniońskim. W 1651 przeprowadził wizytację diecezji i synod diecezjalny.
W czasie potopu szwedzkiego, 18 sierpnia 1655 podpisał akt poddania Wielkiego Księstwa Litewskiego królowi szwedzkiemu Karolowi X Gustawowi. 20 października podpisał akt unii szwedzko-litewskiej w Kiejdanach[4].
Przypisy
- ↑ Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. IV, Monasteri 1935, s. 318. (łac.)
- ↑ a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. IV, Monasteri 1935, s. 304. (łac.)
- ↑ Ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce. Słownik biograficzny. Warszawa 1992, s. 159.
- ↑ Sławomir Koper, Wielcy zdrajcy. Od Piastów do PRL, Warszawa 2012, s.138.
Bibliografia
- Henryk Lulewicz, Piotr Parczewski, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XXV, 1980, s. 210-212.
Linki zewnętrzne
- Biskup Piotr Parczewski (ang.)
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
Biskupi diecezjalni |
|
---|---|
Biskupi pomocniczy |
|