1 Kompania Artylerii Pieszej
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1924 |
Rozformowanie | 1925 |
Dowódcy | |
Pierwszy | mjr Bolesław Jacyna |
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość | 1 Pułk Artylerii Ciężkiej |
1 Kompania Artylerii Pieszej (1 kap) – pododdział artylerii pieszej Wojska Polskiego II RP.
Na podstawie rozkazu wykonawczego L. dz. 470/Art. Org. Mob. Tjn. o nowej organizacji artylerii na stopie pokojowej z 15 maja 1924 roku przy 1 pułku artylerii ciężkiej w Modlinie została sformowana Kompania Artylerii Pieszej Nr 1 w składzie dwóch baterii po cztery rosyjskie armaty wz. 02. Kompania była jednostką wyszkoleniową. Pod względem administracyjnym i mobilizacyjnym kompania była pododdziałem 1 pac na prawach dywizjonu detaszowanego[1]. W lipcu 1924 roku na stanowisko komendanta Komp. Art. Pieszej Nr 1 przydzielony został mjr art. Bolesław Jacyna z 10 pap w Łodzi[2]. W następnym miesiącu do kompanii przydzielonych zostało trzech poruczników z 1 pan w Warszawie (Jerzy V Dąbrowski, Józef Edmund Dembiński i Józef II Porzycki)[3]. Na rozkazu wykonawczego L. dz. 2200 Og. Org. o organizacji artylerii na stopie pokojowej na rok 1926/27 z 27 listopada 1925 kompania została zlikwidowana[4].
Kompania składała się z drużyny dowódcy i dwóch baterii. Drużyna dowódcy kompanii liczyła 4 oficerów i 51 szeregowych oraz 7 koni wierzchowych i 16 koni artyleryjskich. W drużynie dowódcy znajdował się jego poczet oraz sekcja łączności, oddział zaprzęgowy i funkcyjni. Każda z baterii liczyła 2 oficerów i 27 szeregowych oraz 3 konie wierzchowe[5].
Na przełomie 1924 i 1925 służbę w 1 kap pełniło służbę ośmiu oficerów artylerii, będących oficerami nadetatowymi 1 pac:
- mjr art. Bolesław Jacyna,
- kpt. art. Bronisław Zbigniew Szwedowski (od XI 1924[6]),
- por. art. Jerzy V Dąbrowski,
- por. art. Józef Edmund Dembiński,
- por. art. Władysław II Orłowski,
- por. art. Józef II Porzycki,
- por. art. Konstanty Edmund Sokołowski,
- por. art. Kazimierz Wójcikowski[7].
Likwidacja kompanii nie oznaczała zmian w zadaniach mobilizacyjnych nałożonych na 1 pac. Zgodnie z obowiązującym wówczas planem mobilizacyjnym „S” pułk był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji 11 kompanii artylerii pieszej. Kompania miała osiągnąć gotowość 5 dnia mobilizacji. W jej skład wchodziły trzy baterie, a w każdej z nich cztery rosyjskie 3-calowe armaty dywizyjne wz. 1902. Na początku lat 30. XX wieku kompania została skreślona z tabeli mobilizacyjnej 1 pac[4].
Przypisy
- ↑ Zarzycki 2001 ↓, s. 69-70.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 64 z 8 lipca 1924 roku, s. 375.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 80 z 20 sierpnia 1924 roku, s. 457.
- ↑ a b Zarzycki 2001 ↓, s. 70.
- ↑ Zarzycki 2001 ↓, s. 69.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 116 z 31 października 1924 roku, s. 648.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 698, 733.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Piotr Zarzycki. Artyleria piesza w Wojsku Polskim II Rzeczypospolitej. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 2 (187), 2001. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej. ISSN 1640-6281.
- p
- d
- e
Grupy Artylerii | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Brygady artylerii | |||||||
Artyleria motorowa |
| ||||||
Artyleria ciężka |
| ||||||
Artyleria lekka |
| ||||||
Artyleria konna |
| ||||||
Artyleria pomiarowa | |||||||
Artyleria nadbrzeżna |
| ||||||
Artyleria górska |
| ||||||
Artyleria piesza (pozycyjna) |
| ||||||
Artyleria KOP | |||||||
Artyleria przeciwlotnicza |
| ||||||
Armaty polowe |
| ||||||
Haubice |
| ||||||
Armaty górskie | |||||||
Armaty przeciwpancerne | |||||||
Armaty przeciwlotnicze |
| ||||||
Moździerze | |||||||
Konstrukcje prototypowe |
|
- p
- d
- e
Armaty polowe | |
---|---|
Haubice |
|
Armaty górskie | |
Armaty przeciwpancerne | |
Armaty przeciwlotnicze |
|
Moździerze | |
Konstrukcje prototypowe |
|