Komenda Rejonu Uzupełnień Konin
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1919 |
Rozformowanie | 1939 |
Tradycje | |
Rodowód | PKU 18 pp |
Działania zbrojne | |
kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | Konin |
Podległość | DOGen. „Łódź” |
Skład | PKU typ I |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/KRU_DOK_VII.jpg/240px-KRU_DOK_VII.jpg)
Komenda Rejonu Uzupełnień Konin (KRU Konin) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[2].
Historia komendy
W sierpniu 1919 roku na terenie Okręgu Generalnego „Łódź” została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień 18 pp w Koninie. PKU 18 pp obejmowała swoją właściwością powiaty: koniński, kolski i słupecki[3][4].
W marcu 1930 roku PKU Konin nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr VII i administrowała powiatami: konińskim, kolskim i słupeckim[5]. W grudniu tego roku posiadała skład osobowy typ I[6].
31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[7].
Z dniem 1 kwietnia 1932 roku powiat słupecki w województwie łódzkim został zniesiony, a jego terytorium włączone do powiatu konińskiego[8].
1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Konin została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Konin przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[9], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[10]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Konin normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[11] .
Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: koniński i kolski[2].
Obsada personalna
Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Konin, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.
- Komendanci
- płk Kazimierz Żmigrodzki (1920[12])
- ppłk piech. Jan Sandecki (1923[13] – I 1924 → komendant PKU Konin[14])
- ppłk piech. Bolesław Paukszt (I 1924[14][15] – 30 IX 1927 → stan spoczynku[16])
- płk piech. Edward Kańczucki (X 1927 – III 1929 → inspektor poborowy OK II)
- ppłk piech. Stanisław Krzyż (III – XII 1929 → PKU Poznań Miasto)
- ppłk piech. Ludwik Eugeniusz Stankiewicz (XII 1929 – III 1930 → komendant PKU Jarocin)
- mjr piech. Józef Gajdzica[a] (III 1930[19] – VII 1935 → dyspozycja dowódcy OK VII[20])
- mjr piech. Władysław Walerian Herman[b] (VIII 1935[22] – 1939[23])
- I referent – kpt. piech. Wacław I Nowacki[c] (1923 – II 1926 → kierownik I referatu)
- II referent
- urzędnik wojsk. XI rangi Jan Paulin Różycki (1923)
- kpt. Stefan Tworkowski (od XII 1923[27])
- kpt. rez. piech. Henryk Plater-Zyberk (VI 1924[28] – I 1925[29] → referent inwalidzki PKU Poznań Miasto)
- por. kanc. Marian Jaroszewski (I 1925[29] – II 1926 → referent)
- oficer instrukcyjny
- oficer ewidencyjny na powiat kolski – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Wacław Tomaszewski (22 VI 1923[37] – II 1925[38] → OE Rejonu IV PKU Warszawa Miasto II)
- oficer ewidencyjny na powiat koniński – urzędnik wojsk. XI rangi Michał Biły (1 VI[39] – XII 1923[40] → OE Ostrów Poznański PKU Ostrów Poznański)
- oficer ewidencyjny na powiat słupecki – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Marian Jaroszewski (1 VI 1923[39] – I 1925 → II referent)
- kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
- kierownik II referatu poborowego
- por. kanc. Władysław Struk (od II 1926)
- por. kanc. Zdzisław Toczewski (był w 1928 – IX 1930[49] → kierownik II referatu PKU Mińsk Mazowiecki)
- por. kanc. Marian Jaroszewski[e] (IX 1930 – 1 VIII 1932[52] → praktykę u płatnika 77 pp)
- kpt. piech. Wilhelm Karol Mylius (1932[53] – VI 1934[54] → PKU Lublin Miasto)
- kpt. piech. Tadeusz Leonard Geras (VI 1934[55] – VI 1938 → kierownik II referatu KRU)
- referent – por. kanc. Marian Jaroszewski (II 1926 – IX 1930[56] → kierownik II referatu)
- kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Bronisław Morgiewicz †1940 Charków[58]
- kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Tadeusz Leonard Geras (→ Dep. Uzup. MSWojsk.)
Uwagi
- ↑ Józef Gajdzica (ur. 12 stycznia 1891 roku w Ustroniu). Został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej c. i k. Armii. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku. Był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[17]. 15 kwietnia 1944 roku został zatrzymany. 27 lipca 1944 roku został przyjęty do Obozu Koncentracyjnego Auschwitz. Od 29 lipca 1944 roku do 19 kwietnia 1945 roku był więźniem Obozu Koncentracyjnego Groß-Rosen[18] .
- ↑ Władysław Walerian Herman ur. 28 marca 1892 roku. Mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku w korpusie oficerów piechoty[21].
- ↑ W styczniu 1924 roku kapitan Nowacki miał być przydzielony do PKU Puławy, a na stanowisko I referenta przybyć kpt. piech. Józef Władysław Pawilno-Pacewicz z PKU Puławy[14]. W kwietniu tego roku oba przeydziały oficerów zostały anulowane[26].
- ↑ Stanisław Konstanty Malenda (ur. 14 listopada 1896 roku) był oficerem 68 pp we Wrześni, odznaczonym Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości (8 listopada 1937 roku[30]). Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku. W latach 1928–1933 pełnił służbę w KOP. W kwietniu 1933 roku został przeniesiony z KOP do 5 pp Leg. w Wilnie[31][32][33][34]. Od 12 maja 1936 roku, w stopniu nadkomisarza, pełnił służbę na stanowisku komendanta powiatowego Policji Państwowej w Łunińcu[35].
- ↑ Po zakończeniu praktyki porucznik Jaroszewski został przeniesiony do 36 pp w Warszawie na stanowisko płatnika[50], a z dniem 15 sierpnia 1933 roku przeniesiony do korpusu oficerów intendentów[51]. W marcu 1939 roku kapitan intendent Jaroszewski nadal pełnił służbę w 36 pp na stanowisku oficera gospodarczego.
- ↑ Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939 roku[57].
Przypisy
- ↑ Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 37.
- ↑ a b Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 40.
- ↑ Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11.
- ↑ Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
- ↑ Dz.U. z 1932 r. nr 6, poz. 34.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 173.
- ↑ Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
- ↑ Historia WKU Suwałki ↓.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 41.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1467.
- ↑ a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 27 stycznia 1924 roku, s. 40.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1335.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 215.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 27, 515.
- ↑ Straty ↓.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 116.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 20.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.
- ↑ a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 849.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1467, 1554, 1558, 1566, 1569.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1336.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 9 kwietnia 1924 roku, s. 203.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 77 z 16 grudnia 1923 roku, s. 724.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 12 czerwca 1924 roku, s. 324.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 stycznia 1925 roku, s. 19.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 259, poz. 409.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 143, 233.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 71, 907.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 96.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 69.
- ↑ Zbrodnia nie ukarana 1996 ↓, s. 338.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 116 z 31 października 1924 roku, s. 649.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 45 z 7 lipca 1923 roku, s. 452.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 13 lutego 1925 roku, s. 72.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 30 marca 1923 roku, s. 225.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 81 z 29 grudnia 1923 roku, s. 753.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 16.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 113, 124, 832.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XII, 515.
- ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 18, 37, 42.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 17, 41, 86.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 25 sierpnia 1927 roku, s. 265.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 26 września 1927 roku, s. 283.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 297.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 303.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 92.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 15 września 1933 roku, s. 184.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 428.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 155.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 30.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
- ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 356.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Rozkazy Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”. [dostęp 2018-05-08].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1 lipca 1933. Warszawa: Przegląd Piechoty, 1933.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Dep. Piech. MSWojsk., 1935.
- Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
- Karol Firich, Stanisław Krzysik, Tadeusz Kutrzeba, Stanisław Müller, Józef Wiatr: Almanach oficerski na rok 1923/24 zeszyt 2, dział III. Warszawa: Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, 1923.
- Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
- Jarosław Kowalewski: Historia Wojskowej Komendy Uzupełnień w Suwałkach. Wojskowa Komenda Uzupełnień w Suwałkach. [dostęp 2019-05-18].
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
- Zeszyty Katyńskie. Marek Tarczyński (red.). T. 6: Zbrodnia nie ukarana. Katyń–Twer–Charków. Niezależny Komitet Historyczny Badania Zbrodni Katyńskiej i Polska Fundacja Katyńska, 1996. ISBN 83-905877-0-X.
- Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2019-07-04].
- p
- d
- e