11 Dywizja Zmechanizowana
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1950 i 1989 |
Rozformowanie | 1963 i 1992 |
Nazwa wyróżniająca | Drezdeńska |
Tradycje | |
Rodowód | 11 Dywizja Piechoty (LWP) |
Kontynuacja | 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej |
Dowódcy | |
Pierwszy | płk Józef Sielecki |
Ostatni | płk dypl. Aleksander Bortnowski |
Organizacja | |
Dyslokacja | Żagań |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | Wojska zmechanizowane |
Podległość | 2 Korpus Zmechanizowany |
11 Dywizja Zmechanizowana (11 DZ) – zmechanizowany związek taktyczny Wojska Polskiego.
Historia dywizji
11 Dywizja Zmechanizowana powstała w czerwcu 1950 w wyniku przeformowania 11 Zmotoryzowanej Dywizja Piechoty. Dywizja weszła w skład 2 Korpusu Zmechanizowanego podporządkowanego dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego.
W 1955 roku dywizję włączono w skład 2 Korpusu Armijnego. Rok później, po rozwiązaniu tego korpusu, podporządkowano ją dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego.
W kwietniu 1963 roku 11 Dywizja Zmechanizowana została przeformowana w 11 Dywizję Pancerną.
W 1989 roku 11 Dywizja Pancerna została ponownie przeformowana w 11 Dywizję Zmechanizowaną.
W 1992 roku dywizję została przemianowana na 11 Dywizję Kawalerii Pancernej.
Struktura organizacyjna dywizji (1950)
- Dowództwo 11 Dywizji Zmechanizowanej w Żaganiu
- 29 Pułk Zmechanizowany w Żaganiu
- 42 Pułk Zmechanizowany w Żarach
- 67 Pułk Zmechanizowany w Opolu
- 8 Drezdeński Pułk Czołgów Średnich w Żaganiu
- 33 Pułk Artylerii Lekkiej w Żarach
- 17 Pułk Moździerzy w Żaganiu
- 15 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej w Żaganiu
- 9 Batalion Rozpoznawczy w Żaganiu
- 34 Batalion Łączności w Żaganiu
- 16 Batalion Saperów w Żarach
- 44 Kompania Samochodowa w Żaganiu
- Ruchome Warsztaty Naprawy Czołgów nr 10 w Żaganiu
- Ruchome Warsztaty Naprawy Sprzętu Artyleryjskiego nr 11 w Żarach
- Ruchome Warsztaty Naprawy Samochodów nr 12 w Żarach
Dywizja liczyła etatowo 7636 żołnierzy i 89 pracowników cywilnych. Jej uzbrojenie stanowiło: 138 czołgów średnich, 19 samobieżnych dział pancernych, 15 samochodów pancernych, 26 haubic 122 mm, 40 armat 76 mm, 9 armat 57 mm, 21 armat przeciwlotniczych 37 mm, 54 moździerze 120 mm i 40 moździerzy 82 mm.
Dowódcy 11 Dywizji Zmechanizowanej
- płk Józef Sielecki (1948-1950)
- płk Włodzimierz Jerszow (1950-1953)
- gen. bryg. Sergiusz Siwicki (1953-1954)
- płk dypl. Adolf Humeniuk (1954-1956)
- płk dypl. Marian Doliński (1956-1959)
- gen. bryg. Mieczysław Mazur (1959-1962)
- gen. bryg. Zbigniew Zieleniewski (1962-1967)
- płk dypl. Zygmunt Sadowski (1988-1990)
- gen. bryg. Adam Rębacz (1990-1992)
- płk dypl. Aleksander Bortnowski (1992-1993)
Bibliografia
- Wiesław Chłopek: 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego. Zarys dziejów. Żary: "Chroma", 2005. ISBN 83-922412-3-1.
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe w latach 1945-1960. Toruń: "Europejskie Centrum Edukacyjne", 2004. ISBN 83-88089-12-9.
- p
- d
- e
Korpusy (rozformowane) |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Dywizje |
| ||||
Brygady |
| ||||
Pułki (rozformowane) |
| ||||
Szkoły |
|