10 Batalion Wojsk Kolejowych
![]() Odznaka pamiątkowa | |
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1920 |
Rozformowanie | 1921 |
Dowódcy | |
Pierwszy | kpt. Mikołaj Kolankowski |
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | wojska kolejowe |
10 Batalion Wojsk Kolejowych („ 10 bat. woj. kol.”) – oddział saperów kolejowych Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne
W grudniu 1918 r. w Jabłonnie powstał „Batalion Wyszkolenia Wojsk Kolejowych“, zorganizowany na podstawie rozkazu Szefa Kolejnictwa Naczelnego Dowództwa, pod dowództwem kapitana Mikołaja Kolankowskiego. Zadaniem batalionu było: wyszkolenie wojskowo i technicznie zmobilizowanych szeregowych, sformować z nich kompanie i wysłać na front. Batalion Wyszkolenia Wojsk Kolejowych stworzył zaczątek „Kadry Wojsk Kolejowych Nr. 3“ w Łodzi, wysyłając do Łodzi jedną kompanię z odpowiednią obsadą oficerską i podoficerską. W czerwcu 1919 roku, oddając część swego stanu „Kadrze Wojsk Kolejowych Nr. 2“. przestaje „Batalion Wyszkolenia Wojsk Kolejowych”, istnieć jako taki, tworząc z reszty swego stanu w dalszym ciągu pod dowództwem kapitana Kolankowskiego - „Wojskową Linię Ćwiczebną Kolejową“ na obszarze około 100 km między miejscowościami: Zawada – Włodzimierz Wołyński. Po czterech miesiącach „Linia Ćwiczebna“ zostaje zlikwidowana reorganizując się na „X batalion kolejowy“, który pod dowództwem kapitana Kolankowskiego wyrusza na front. Z chwilą zawarcia pokoju w 1921r. batalion ten zostaje rozwiązany, z wyjątkiem jednej kompanii, która - jako samodzielna - pod dowództwem porucznika Stelmachowskiego zostaje przetransportowana na Górny Śląsk, a następnie do Tczewa, celem objęcia kolei gdańskiej. Przechodząc stamtąd do Żywca, wraca wreszcie w styczniu 1923 roku do 2 Pułku Wojsk Kolejowych w Jabłonnie[1].
Obsada batalionu
- kpt. Mikołaj Kolankowski - dowódca batalionu,
Odznaka pamiątkowa
Odznakę stanowi złoty równoramienny krzyż o rozwartych ramionach, pokryty białą emalią. Na ramionach data „1920 – 1921”. W centrum znajduje się czerwony medalion w złotym wieńcu złączony znakiem kolejowym i srebrnym orłem. Na medalionie – złota cyfra rzymska „X” oraz skrót „B.W.K”. Wybita w tombaku złoconym, emaliowana o wymiarach 35 x 35 mm, nakładka jest nałożona na cztery miedziane sztyfty. Rewers gładki – lekko pofałdowany, z wytłoczonym numerem, słupek – cienki, mosiężny z gwintem calowym. Brak informacji o zatwierdzeniu odznaki[2].
Przypisy
Bibliografia
- Janusz Turulski, Odznaki Wojsk Technicznych, Oficyna Ajaks, Pruszków 2005, ISBN 83-88773-33-X.
- Piotr Zarzycki, 2 Batalion Mostów Kolejowych, Oficyna Ajaks, Pruszków 1994, ISBN 83-85621-56-3.
- Zdzisław Sawicki, Adam Wielechowski: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Warszawa: Pantera Books, 2007, s. 364. ISBN 83-204-3299-5.
- Józef Wyporek „2 Pułk Wojsk Kolejowych”, Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, Warszawa, 1930,
- "Saperzy w Służbie Polsce" - Adam Julian Szugajew, Londyn 1985r.
- p
- d
- e
Instytucje centralne | |
---|---|
Szkolnictwo | |
Grupy saperów |
|
Brygady saperów |
|
Pułki saperów | |
Bataliony saperów (1921-1929) | |
Bataliony saperów (1929-1939) |
|
Bataliony saperów (1939) |
|
Kompanie saperów KOP (1931-1939) | |
Szwadrony pionierów (1939) | |
Ośrodki Zapasowe Saperów (1939) |
- p
- d
- e